Żywoty równoległe badaczy

 15.12.2010 

Małgorzata Kozioł

Za oknem pada śnieg, a ja siedzę przy biurku, rozglądam się dokoła i widzę samych entuzjastów. Badaczy z powołania. Dociekliwych, zaangażowanych, nastawionych zaczepnie wobec świata. Chodzą i pytają, obserwują uważnie, potrafią z gęstwiny cyferek wysnuć ważkie wnioski, oczy i uszy mają zawsze otwarte. Bowiem bracia i siostry badacze to szczególny gatunek ludzi.

Na październikowych kongresie PTBRiO i OFBOR dr Paweł Wójcik z 4P research mix i Janusz Sielicki z IIBR przedstawili wyniki badania badaczy, które pokazały jasno, że na tle populacji dorosłych Polaków wypadamy nieco odmiennie od statystycznego Polaka. Bardziej niż inni lubimy się uczyć nowych rzeczy, jesteśmy mniej rozchwiani emocjonalnie, bardziej empatyczni. Najważniejsze jednak, że napędza nas ciekawość świata i chęć zgłębienia tego, co na pierwszy rzut oka niewidoczne. Zrobiłam mały quiz wśród badaczy w 4P research mix, pytając jaki zawód chcieliby wykonywać, nie zważając na posiadane talenty, wiek czy inne ograniczenia, gdyby nie zajmowali się badaniami. Padło wiele zaskakujących odpowiedzi. Byli tacy, którzy chcieliby pracować w policji i z pistoletem w ręku tropić największe zbrodnie, inni zgłębialiby tajemnice mórz i oceanów, ktoś wybrałby zawód fotografa podróżnika, a ktoś inny chciałby badać tajemnice ciała i być niczym drugi dr House. Jeden z badaczy ilościowych najchętniej przeniósłby się do Chicago w latach 30tych, gdzie grasowałby jako gangster – czyżby teraz miał za mało wyzwań?
Inny z kolei ma ich chyba zbyt wiele, bo najchętniej zostałby filozofem stoikiem. Na szczęście to tylko takie potencjalne żywoty równoległe, a póki co  pracujemy wszyscy razem na Puławskiej 12 i robimy to, co lubimy najbardziej – badamy świat!

tekst: Agata Grabowska